search
Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Υπόγειο" (Αυλαία, 23-26/9), "Προσωπική συμφωνία" (Κολοσσαίον, 25/9-6/10), "Ρένα" (Αριστοτέλειον, 27/9-6/10), "Οθέλλος" (Αμαλία, 2-13/10), "Οι 12 ένορκοι" (Αθήναιον, 4-5/10)

ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΟ

Το Αέναον Χοροθέατρο δημιουργήθηκε το 1980, από τον γάλλο Ντανιέλ Λομμέλ, με την υποστήριξη ελλήνων καλλιτεχνών. Με τη συνεργασία του Μίνωα Βολανάκη, η πρώτη παράσταση της ομάδας πραγματοποιήθηκε στα Νταμάρια των Βράχων του Βύρωνα. Το 1982, με την αρωγή της Μελίνας Μερκούρη, ενσωματώθηκε στο δυναμικό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
"Το Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά τον Δημήτρη Σπάθη, τον πρωτεργάτη ερευνητή της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, τον κορυφαίο πανεπιστημιακό δάσκαλο, τον γενναίο αγωνιστή της δημοκρατίας σ’ εποχές δύσκολες και ζοφερές.
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

"Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ" του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, στο Μικρό Rex του Εθνικού Θεάτρου (Αθήνα).
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

Ιανουάριος 
Τον πρώτο μήνα της χρονιάς ξεχωρίζουν δύο ετερόκλητες παραγωγές. Η ομάδα Ασίπκα έρχεται στη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Αυλαία, με το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη "Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή" και ο Κωνσταντίνος Ρήγος παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής το "Cabaret".
Όταν η σοβιετική λογοκρισία ενέκρινε τη σκηνική παρουσίαση του "Δον Κιχώτη" που έγραψε ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, δεν γνώριζε ότι πρόκειται για μια δυναμική κριτική απέναντι στο σταλινικό καθεστώς. Ο Δον Κιχώτης του Μπουλγκάκοφ "βουτά" στον κόσμο των ιδεαλιστών και των διανοούμενων της ρωσικής παράδοσης του 19ου αιώνα και η διαδρομή του γίνεται μια αλληγορία για την προσπάθεια των καλλιτεχνών να επιβιώσουν μέσα στις δυσμενείς συνθήκες του σταλινικού καθεστώτος.
Της Κατερίνας Πεσταματζόγλου

"Πηνελόπη Δέλτα" του Γιώργου Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία Ανδρομάχης Μοντζολή, με τη συνεργασία του Μιχαήλ Γιαννικάκη. 
Στην "Προδοσία" ο Χάρολντ Πίντερ εξετάζει τη φθορά στα θεμέλια ενός γάμου όταν η σύζυγος αποκαλύπτει την εξωσυζυγική της σχέση με τον καλύτερο φίλο του άνδρα της. Ο Πίντερ κάνει μια ασυνήθιστη δραματουργική επιλογή για την εξιστόρηση των συμβάντων: την αντίστροφη παράθεση, από το τέλος προς την αρχή της ιστορίας.
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

"Αβελάρδος και Ελοΐζα", σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού.
Θόδωρος Χατζηπανταζής, Διάγραμμα ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2014.
Ο Κωνσταντίνος Τσακανάκης, σκηνοθέτης της παράστασης "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Theresienstadt", συνομιλεί με την Κατερίνα Πεσταματζόγλου.
Βελιγράδι, λίγο μετά τον θάνατο του Στρατάρχη Τίτο. Ο αστυνομικός Λούκα Λάμπαν, που επί δεκαοκτώ χρόνια παρακολουθούσε στενά την αντικαθεστωτική δράση του συγγραφέα και νυν διευθυντή εκδοτικού οίκου Τέγια Κράιγ, εισβάλλει τώρα στο γραφείο του τελευταίου και του ανατρέπει όλη του τη ζωή. Του θυμίζει ξεχασμένα περιστατικά της ζωής του, του επιστρέφει χαμένα προσωπικά αντικείμενα και τον αναγκάζει να κάνει μια πορεία πίσω στον χρόνο.
Της Κατερίνας Πεσταματζόγλου

"Στρατόπεδο συγκέντρωσης Theresienstadt" της Έλενας Δίου, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Τσακανάκη, στο Θέατρο Άβατον (Αθήνα)
Εναλλακτικές προτάσεις για θεατρική έξοδο στο χριστουγεννιάτικο Λονδίνο.

"Behind the Beautiful Forevers" του David Hare, βασισμένο στο μυθιστόρημα της Katherine Boo, σε σκηνοθεσία Rufus Norris.
Εγκαταλείψαμε ή παραγκωνίσαμε τα κοινωνικά προβλήματα, την αποτύπωση προσωπικών εμπειριών ή και πολιτικών διαταραχών της χώρας μας, ή μάλλον τα εκμεταλλευτήκαμε προκειμένου να ορθώσουμε με αυτά για πρόπλασμα ως θέμα τον ψυχικό χώρο του ανθρώπου με τη συνενοχή της φαντασίας και αίτημα την επαφή με την αιωνιότητα.
Παύλος Μάτεσις
Ο εγκέφαλος είναι το πιο σημαντικό ανθρώπινο όργανο. Παρόλο που ζυγίζει το 2% του βάρους του σώματος, καταναλώνει το 20% της παραγόμενης ενέργειας. Το ποσοστό της ενέργειας του εγκεφάλου που καταναλώνει ο έρωτας δεν έχει μετρηθεί ακόμη.
"- Νιώθω...
- Νιώθω..."
Το Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδος συνεχίζει για δεύτερη συνεχή θεατρική περίοδο τον θεσμό "Big Days", μια σειρά δράσεων που εχει σαν στόχο να "συστήσει" στο κοινό σημαντικούς συγγραφείς του παγκόσμιου θεάτρου. Το πρώτο ολοήμερο θεατρικό αφιέρωμα αφορά τον Χάρολντ Πίντερ και θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014.
O Κύριος Χαρίτονος ήταν Βαρύτονος, όχι μάγειρας, ράφτης, μπάτλερ, επιπλοποιός αλλά ένας καλοστεκούμενος, ευγενικός και πάντοτε καλοντυμένος Βαρύτονος. "Χαρίτονος Φουξ, χαίρομαι ιδιαιτέρως!" έλεγε με μια υπόνοια στόμφου όταν συστηνόταν, κάνοντας βέβαια και την σχετική υπόκλιση. "Λυρικός Βαρύτονος!" συνέχιζε, "Όχι μελωδικός, λυρικός!' συμπλήρωνε τονίζοντας την διαφορά και αν κάποιοι τον ρωτούσαν:
Με στόχο την ανάδειξη των νέων καλλιτεχνών της πόλης, ο Δήμος Καλαμαριάς, σε συνεργασία με το Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., θα παρουσιάσει έναν κύκλο παραστάσεων με τίτλο "Νέα Πρόσωπα", ο οποίος περιλαμβάνει θεατρικές δημιουργίες των τελειοφοίτων του Τμήματος Θεάτρου.
Η "Κερένια κούκλα" του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου δημοσιεύτηκε το 1908, σε συνέχειες στην εφημερίδα "Πατρίς". Κυκλοφόρησε ως ολοκληρωμένο μυθιστόρημα το 1911, μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Είναι ένα "αθηναϊκό μυθιστόρημα", επειδή η τραγική πλοκή του εξελίσσεται σε μια πρωτόγνωρα δοσμένη, αφηγηματικά, Αθήνα, με τα σπίτια, τις γειτονιές, τα στέκια, τους ερημικούς και τους κεντρικούς πολυσύχναστους δρόμους της.
Παραμονή Χριστουγέννων, σ' ένα μικρό ρωσικό χωριό, στα μέσα του 19ου αιώνα. O ηλικιωμένος τσαγκάρης μπάρμπα-Πανώφ ζει ολομόναχος και εργάζεται στο μικρό μαγαζί του. Οι χαρούμενες φωνές των παιδιών, τα λαμπερά φώτα και οι μυρωδιές από τα χριστουγεννιάτικα μαγειρέματα του φέρνουν στο μυαλό εικόνες από το παρελθόν όταν ζούσε η γυναίκα του και τα παιδιά τους ήταν μικρά.
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

"Η μητέρα του σκύλου" του Παύλου Μάτεσι, σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας.
Ο Χαλ και ο Ντένις ληστεύουν μια τράπεζα και κρύβουν τα χρήματα στο φέρετρο της μητέρας του Χαλ που μόλις έχει πεθάνει και… αφήνουν το πτώμα στη ντουλάπα. Η μυστήρια και "επικίνδυνη" νοσοκόμα ΜακΜέιχον παρηγορεί τον πατέρα του Χαλ, τον κύριο ΜακΛήβυ, που κλαίει πάνω από το φέρετρο τη νεκρή του γυναίκα… ή τα χρήματα της ληστείας. Και τότε χτυπάει το κουδούνι. Είναι ο Τράσκοτ, επιθεωρητής της Σκότλαντ Γιαρντ που —μη έχοντας ένταλμα έρευνας— ψάχνει για τους δράστες μεταμφιεσμένος σε… υπάλληλο της εταιρίας υδάτων. Και το πράγμα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο!
Ο νεαρός Ασημάκης Ιορδάνογλου γυαλίζει παπούτσια εις το κέντρον της Αθήνας, κάπου στα 1947. Ο Θανάσης Μελέγκογλου, ιδιοκτήτης του χορευτικού κέντρου "Εις τους πέντε δρόμους", περνά την ημέραν εκείνην απο τη φτωχογειτονιά. Η τιμιότις του λουστράκου μας θα τραβήξει την προσοχήν του λαϊκού επιχειρηματία Θανάση κι η γνωριμία τούτη θα γίνει η αρχή για ένα ταξίδι κωμικόν, μα και συνάμα δακρύβρεχτον, που θα ξυπνήσει μνήμας και θα αποκαλύψει μυστικά.
Τώρα ποιός; Τώρα που; Τώρα πότε; Ένας άνθρωπος ξυπνάει και ανακαλύπτει τα πράγματα από την αρχή, μη νιώθοντας τίποτα, μη μπορώντας τίποτα, μη θέλοντας τίποτα. Μια αδύνατη κραυγή και ο λόγος αρχίζει να ρέει. Ψάχνοντας πάντα, μην ψάχνοντας πια, ψάχνοντας τι ψάχνει. Λέξεις μέσα σε λέξεις, σιωπή μες τη σιωπή. Για πάντα εκεί. Από πάντα εκεί. Αντιμέτωπος με ολόκληρη τη δημιουργία.
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

"Με τα δόντια" του Θόρντον Γουάιλντερ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης-Κάρολος Κουν (Αθήνα)