Πριν από 22 ώρες
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΑΟΥΜΠΙΝΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΑΟΥΜΠΙΝΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μετά την πρεμιέρα του στο φεστιβάλ της Αβινιόν τον περασμένο Ιούλιο, το κλασικό έργο του Ίψεν εντάσσεται στο ρεπερτόριο της Σαουμπίνε. Η πρεμιέρα στο Βερολίνο είναι προγραμματισμένη για τις 8 Σεπτεμβρίου.
Galaxy, βασισμένο στην περφόρμανς Γαλαξίας της ελληνικής θεατρικής ομάδας Blitz.
H ομάδα παρουσίασε την περφόρμανς στο Φεστιβάλ Διεθνούς Νέας Δραματουργίας που διεξάγεται κάθε χρόνο στην σκηνή της Σαουμπίνε στο Βερολίνο. Αυτή τη φορά η περφόρμανς προσαρμόζεται στη γερμανική πραγματικότητα και παρουσιάζεται στη σκηνή από γερμανούς ηθοποιούς.
Στη σκηνή βρίσκονται εφτά ηθοποιοί, μέλη του ανσάμπλ της Σαουμπίνε. Σχεδόν αδιάκοπα, πότε ο ένας και πότε ο άλλος, γονατίζουν για να γράψουν στο πάτωμα επάνω σε ένα κομμάτι χαρτί το όνομα ενός ανθρώπου, ενός αντικειμένου, ενός όρου, μιας ιδέας. Κατόπιν σηκώνονται ξανά, κρατούν το χαρτί μπροστά από το στήθος τους και απευθύνονται στους θεατές. Οι ηθοποιοί αναφέρονται στο αυτοκίνητο της ανατολικής Γερμανίας "Τραμπάντ", σε γνωστούς γερμανούς αυτόχειρες, στον Χίτλερ, στον Φρόιντ, στον Χόνεκερ, σε παλιές τηλεοπτικές εκπομπές. Άλλοτε με σοβαρότητα, άλλοτε με νοσταλγία, με χιούμορ, με διάθεση αυτοσαρκασμού αλλά και ειρωνείας.
Από 14 Σεπτεμβρίου.
Ένα σημαντικό πολιτικό έργο, στα ίχνη του Μπρεχτ, που με αφορμή μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της παγκόσμιας Ιστορίας, θίγει διαχρονικά το ζήτημα της επανάστασης και των συνεπειών της. O Peter Kleinert επαναδιαπραγματεύεται το κείμενο και μαζί με τους νεαρούς σπουδαστές της δραματικής σχολής Ernst Busch, αλλά και ηθοποιούς της Σαουμπίνε, μελετά την πιθανότητα εκδήλωσης μια αντίστοιχης επανάστασης στη σημερινή εποχή.
Από 6 Οκτωβρίου.
The Black Rider των Robert Wilson, Tom Waits, William S. Burroughs, σε σκηνοθεσία Friederike Heller.
Μια μουσικοθεατρική βόλτα στην κόλαση που περιλαμβάνει συγκρούσεις ανάμεσα στην γερμανική ρομαντική ποίηση και στην μπήτνικ ποίηση, ανάμεσα στην κλασική ευρωπαϊκή όπερα και στην αμερικάνικη μουσική.
Από 21 Νοεμβρίου.
Summerfolk του Γκόργκι, σε σκηνοθεσία Alvis Hermanis.
Το έργο γράφτηκε το 1903 και σε μεγάλο μέρος του βασίζεται σε στιγμές της ζωής του Άντον Τσέχωφ. Η δράση εκτυλίσσεται το 1904 —τη χρονιά που πέθανε ο Τσέχωφ— και οι χαρακτήρες του έργου είναι εκπρόσωποι της ρωσικής αστικής τάξης που παρατηρούν και σχολιάζουν τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους.
Από 12 Δεκεμβρίου.
Θάνατος στη Βενετία του Τόμας Μαν, σε σκηνοθεσία Τόμας Οστερμάιερ.
Ο καταξιωμένος συγγραφέας Gustav von Aschenbach φτάνει στη Βενετία στην προσπάθεια να ξεφύγει από την ψυχική κατάπτωση που τον καταδιώκει. Όταν συναντά τον δεκατετράχρονο Τάζιο στο Grand Hotel στο Lido, κυριεύεται από ένα φαινομενικό πάθος. Στην ομορφιά αυτού του αριστοκρατικού αγοριού από την Πολωνία, ο Aschenbach πιστεύει ότι έχει βρει την πραγμάτωση του καλλιτεχνικού ιδεώδους του. Πολύ σύντομα η επιθυμία του γηραιού καλλιτέχνη για νεανική ομορφιά μετατρέπεται σε μια άγρια και θανατηφόρα εμμονή. Στην ερμηνεία του κειμένου από τον Οστερμάιερ, το εσωτερικό δράμα του ήρωα βρίσκει διέξοδο και μέσα από την μουσική έκφραση και ειδικότερα μέσα από την ερμηνεία του Rückert-Songs του Gustav Mahler, από τον ηθοποιό Josef Bierbichler.
Πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 2013.
Σημαντικοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί του γερμανικού θεάτρου όπως ο Πέτερ Στάιν, ο Κλάους Μίχαελ Γκρούμπερ, ο Ρόμπερτ Ουίλσον, ο Μπρούνο Γκανς, ο Luc Bondy, η Andrea Breth, η Edith Clever, η Jutta Lampe, "φρόντισαν" ώστε το θέατρο να αποκτήσει παγκόσμια φήμη. Τα πρώτα έργα παρουσιάστηκαν στο Halleschen Ufer, ενώ από το 1981 κι έπειτα η δραστηριότητα του θεάτρου μεταφέρθηκε στο κτίριο της πλατείας Lehniner. Με τον Τόμας Οστερμάιερ, τον Jens Hillje, τη Sasha Waltz και τον Jochnen Sandig, που είχαν την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σαουμπίνε από το 1999 ως το 2004, το θέατρο εξελίχθηκε σε μια ισχυρή παγκόσμια καλλιτεχνική δύναμη.
Το ρεπερτόριο της Σαουμπίνε —που βασίζεται στην επιλογή τόσο του κειμένου όσο και του σκηνοθέτη— καθορίζεται από μια κριτική-αναλυτική και συχνά πολιτική άποψη, σχετικά με την κοινωνική πραγματικότητα, καθώς επίσης και από μια αμφισβήτηση των μορφών του σύγχρονου ρεαλισμού. Η αμφισβήτηση αυτή αποτυπώνεται τόσο στη σκηνοθεσία όσο και στην υποκριτική και στον σχεδιασμό του σκηνικού χώρου.
Η Σαουμπίνε στεγάζεται από το 1981 σε ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τον γερμανό αρχιτέκτονα Erich Mendelsohn. Ο χώρος βρίσκεται στην πλατεία Lehniner σε ένα κτιριακό σύμπλεγμα που δημιουργήθηκε το 1928 για να στεγάσει καταστήματα, καμπαρέ και κινηματογράφο. Στη θεατρική αίθουσα δεν υπάρχει ο διαχωρισμός ανάμεσα στην σκηνή και στην πλατεία, όπως συμβαίνει στα συμβατικά θέατρα. Έχει δημιουργηθεί ένας ευέλικτος χώρος. Η σκηνική δράση μπορεί να μεταφέρεται και να εκτυλίσσεται ακόμη και στον χώρο των θεατών. Επιπλέον, δύο συρόμενα πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να χωριστεί η τεράστια αίθουσα (67,5 μέτρα μήκος και 21 μέτρα πλάτος), σε τρεις μικρότερες σκηνές. Έτσι μπορούν παρουσιάζονται τρεις παραστάσεις ταυτόχρονα. Πρόκειται για μια μορφή σκηνικού χώρου, ικανού να εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκηνικό πειραματισμό.