search
Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Υπόγειο" (Αυλαία, 23-26/9), "Προσωπική συμφωνία" (Κολοσσαίον, 25/9-6/10), "Ρένα" (Αριστοτέλειον, 27/9-6/10), "Οθέλλος" (Αμαλία, 2-13/10), "Οι 12 ένορκοι" (Αθήναιον, 4-5/10)

ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΟ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
(5-12-2017)

Ο ηθοποιός Στέλιος Μάινας συναντά τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και διαβάζει μερικά από τα αριστουργηματικά του διηγήματα, σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα, όπου ο λόγος του σκιαθίτη συγγραφέα συναντά τους ήχους των ψαλτάδων και μουσικών Κώστα Κωσταντάτου και Ουρανίας Πάτζιου.
"Γυναίκες του Παπαδιαμάντη", σε σύνθεση κειμένων και σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια. (29-11-2017)

Οι γυναίκες στα γραπτά του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, μοναχικές αλλά δυναμικές φιγούρες, παλεύουν με τη φύση, τη ζωή, τον θάνατο, με τη χαρά και τη λύπη. 
(17-8-2017)

"Ἡ Κουμπίνα ἦτο ἁπλῆ καὶ δὲν ἐπονηρεύετο. Ἡ δὲ γυνὴ ἕνα φοβεῖται, τὸν ἄνδρα". 
Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη, "Ὁ γάμος του Καραχμέτη"
(8-6-2017)

"Ἡ Κουμπίνα ἦτο ἁπλῆ καὶ δὲν ἐπονηρεύετο. Ἡ δὲ γυνὴ ἕνα φοβεῖται, τὸν ἄνδρα".
Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη, "Ὁ γάμος του Καραχμέτη"
...Ὅταν εὑρέθη ὁ πνιγμένος, ἀκριβῶς κάτω ἀπὸ τὸν βράχον τοῦ Κοιμητηρίου, ἀνάμεσα εἰς τὴν Μεγάλην Ἄμμον κ᾿ εἰς τὸν Ταρσανᾶν, ὀλίγον ἀκόμη ἤθελε νὰ βασιλέψῃ ὁ ἥλιος, ἢ μᾶλλον νὰ κρυφθῇ ὀπίσω ἀπὸ τὸ γεῖτον βουνὸν ἀντικρύ. Τότε αἱ ἀρχαὶ τοῦ τόπου – ὁ Εἰρηνοδίκης τοῦ πάλαι ποτὲ εἰρηνοδικείου, κι ὁ Νωματάρχης ὁ ἀστυνομεύων – ἀπεφάνθησαν ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ ὁλονυχτὶς ἄταφος, ἐπειδὴ ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸν σχίσουν οἱ γιατροί, διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἂν ἦτον πνιγμένος ἢ δὲν ἦτον...
Στο διήγημα "Όνειρο στο κύμα" ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στήνοντας ένα ιδανικό, ονειρικό τοπίο φυσικής ομορφιάς μέσα στο φεγγαρόφωτο, απεκδυόμενος συνειδητά το βάρος και το πάθος μιας μάταιης, φευγαλέας ικανοποίησης, εστιάζει το βλέμμα και αντικρίζει με δέος την ομορφιά του γυμνού γυναικείου σώματος καθώς βυθίζεται και αναδύεται μέσα στους φωσφορίζοντες απαλούς κυματισμούς της θάλασσας, όπως η "Αναδυομένη Αφροδίτη",
"Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων, η λαιμαργία είναι των πεινασμένων το νόσημα"

"Η ηθική δεν είναι επάγγελμα, και όστις ως επάγγελμα θέλει να την μετέλθη, πλανάται οικτρώς και γίνεται γελοίος. Όστις πράγματι πονή τον τόπον του, και έχει την ηθικήν όχι εις την άκραν της γλώσσης ή εις την ακωκήν της γραφίδος, αλλ' εις τα ενδόμυχα της ψυχής, βλέπει πολύ καλά ότι είναι αδύνατον να πολιτευθή".