search
Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Υπόγειο" (Αυλαία, 23-26/9), "Προσωπική συμφωνία" (Κολοσσαίον, 25/9-6/10), "Ρένα" (Αριστοτέλειον, 27/9-6/10), "Οθέλλος" (Αμαλία, 2-13/10), "Οι 12 ένορκοι" (Αθήναιον, 4-5/10)

ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΟ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BLACK BOX. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BLACK BOX. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Οιδίνους του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Λάζαρου Γεωργακόπουλου
(18-12-2016)

Γράφει ο Κορνήλιος Ρουσάκης

"Οιδίνους" του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Λάζαρου Γεωργακόπουλου, στο BlackBox (Θεσσαλονίκη)
Οιδίνους του Θανάση Τριαρίδη, με τον Λάζαρο Γεωργακόπουλος και την Ευτυχία Γιακουμή(7-12-2016)


Αγάπη είναι αυτό που ΔΕΝ πρέπει να καταλάβεις...
Η ΠόΚα της Κέλλυ Πήλιουρα στη Θεσσαλονίκη
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

 Η έλξη του ανεκπλήρωτου

"ΠόΚα", σε κείμενο και σκηνοθεσία Κέλλυ Πήλιουρα, στο Blackbox. (Θεσσαλονίκη)
Στο μαγεμένο νησί της "Τρικυμίας" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, απόλυτος άρχοντας είναι ο Πρόσπερο, ο εξόριστος Δούκας του Μιλάνο που έχασε το θρόνο του από το σφετεριστή αδερφό του Αντόνιο, με τη βοήθεια του βασιλιά της Νάπολης Αλόνσο. Εκεί ζει απομονωμένος με την κόρη του Μιράντα, το πειθήνιο πνεύμα Άριελ και τον δύσμορφο σκλάβο Κάλιμπαν, αφοσιωμένος στις μυστικιστικές τέχνες. Όταν μια φοβερή τρικυμία θα φέρει, όχι τυχαία,
Ένα ζευγάρι διαχειρίζεται μια πανσιόν, όπου εδώ και καιρό μόνο ένας πελάτης νοικιάζει δωμάτιο. Ξαφνικά δύο άνθρωποι έρχονται αναζητώντας κάποιον. Με κάποιο τρόπο και για κάποιο λόγο διοργανώνεται ένα πάρτι γενεθλίων για τον ένοικο του σπιτιού...
Της Γεωργίας Διάκου

Φαίδρας έρως, η μηδενική αντοχή της ύπαρξης

"Φαίδρας έρως" της Σάρα Κέιν σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα, στο θέατρο Blackbox (Θεσσαλονίκη) 
Το δωμάτιό του Ιππόλυτου είναι ένας σκουπιδότοπος: βρώμικες κάλτσες, ρούχα, σακουλάκια από καραμέλες, όλα πεταμένα στο πάτωμα. Από την οθόνη της τηλεόρασης πετιούνται μέσα στο χώρο και μέσα στο μυαλό του τηλεοπτικά σκουπίδια όπως και τα ερωτικά σώματα απορρίπτονται σαν σκουπίδια. Το στόμα του πετάει βρώμικες λέξεις που ζέχνουν περιφρόνηση και απόρριψη. Κανένα φως, καθόλου αέρας, κανένα προφυλακτικό συναίσθημα. Ο Ιππόλυτος είναι πρίγκιπας.
Με αφορμή τον "Σίσυφο" του Καμύ, ο Φερνάντο Ρενχίφο δημιούργησε το 2000 ένα θεατρικό ποίημα υψηλής αισθητικής, συν-θέτοντας αποσπάσματα από προσωπικά ημερολόγια, μικρές αγγελίες, φιλοσοφικούς στοχασμούς και λυρικές εικόνες. Ένα ηδονικό και συνάμα οδυνηρό ταξίδι από τα αρώματα, τις γεύσεις και τις μνήμες μιας ευτυχισμένης παιδικής ηλικίας έως τη βέβαιη αβεβαιότητα του σύγχρονου ανθρώπου, την αποδοχή και την περιφρόνησή της. Γιατί "…δεν υπάρχει μοίρα που να μη νικιέται με την περιφρόνηση".
http://theatreviewer.blogspot.gr/2015/09/black-box-2015.html
Τα παπούτσια του βαρύτονου
Το Black Box, το ευέλικτο, θεατρικό "μαύρο κουτί" της Θεσσαλονίκης προτείνει για το πρώτο μισό της θεατρικής περιόδου 2015-2016:
Ένας συγγραφέας περιπλανιέται στους δρόμους της Χριστιανίας (σημερινό Όσλο) προσπαθώντας να επιβιώσει πουλώντας άρθρα σε εφημερίδες. Παλεύοντας καθημερινά με την πείνα, την εξαθλίωση και την κοινωνική ταπείνωση, διατηρεί την ακεραιότητά του παραμένοντας πιστός στις υπαρξιακές του αναζητήσεις.
Ο άνδρας κράτα μια βαλίτσα

Δείχνει παράξενος
Τα βήματα του είναι αλλόκοτα,
Οι ρυθμοί του απόκοσμες Νότες Εκρήξεων που εισχωρούν στο σώμα
Ο στρατιώτης Βόυτσεκ ξυρίζει καθημερινά τον λοχαγό του και για λίγα χρήματα κάνει το πειραματόζωο στον γιατρό του στρατοπέδου, για να θρέψει την οικογένειά του. Ο Βόυτσεκ θα σκοτώσει τη Μαρία, τη μάνα του παιδιού του, γιατί τον απατά. Η φυλακή της κοινωνίας γίνεται τόσο ασφυκτική που του αφήνει μόνο μια διέξοδο, τη βία. Αυτή η μορφή βίας δεν στρέφεται ενάντια στους καταπιεστές του, αλλά ενάντια στη γυναίκα του και σε τελική ανάλυση, ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό, οδηγώντας τον στην πιο επικίνδυνη φυλακή, αυτή του μυαλού του.
Του Κορνήλιου Ρουσάκη

"Zyklon ή το πεπρωμένο" του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου, στο Black Box (Θεσσαλονίκη)
Αυτό είναι ένα σήμα κινδύνου: Πρώτα κατέρρευσαν οι ελπίδες, μετά χάθηκε η κοινότητα, στο τέλος κατέρρευσαν οι άνθρωποι. Εκατομμύρια άνθρωποι αυτή την στιγμή βρίσκονται αποκλεισμένοι στην εμπόλεμη ζώνη που βρίσκεται ανάμεσα στην καθημερινότητα τους και τις αληθινές τους επιθυμίες. Καθώς όλες οι ανθρώπινες ανάγκες και οι επιθυμίες γίνονται εμπορεύσιμες οι άνθρωποι μετατρέπονται σε εμπορεύματα και αριθμητικές μονάδες.
Ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται στη δίδυμη κάψουλα ενός διάσημου παιχνιδιού roller coaster του Ζyklon. Βασική προϋπόθεση του παιχνιδιού είναι ότι κατά τη διάρκειά του, αυτοί οι δύο άνθρωποι δε θα ιδωθούν ποτέ.
Ποιος είναι ο Οδυσσέας; Σε τι θέλει να γυρίσει; Κι αν τα καταφέρει, τι μένει στο τέλος;
Χρησιμοποιώντας την τεχνική της πλατφόρμας, πέντε ηθοποιοί σε περιορισμένο χώρο 1 x 1,60, χωρίς σκηνικά και κοστούμια, μόνο με το σώμα και τη φωνή τους, αφηγούνται το ταξίδι ενός ήρωα που υπάρχει μέσα μας. Που τον επιστρατεύουμε και τον ανακαλούμε κάθε φορά που μας χρειάζεται.
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60, 64 = γη
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60, 64 = ουρανός
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60, 64 = χώμα
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60, 64 = αστερισμός
5,10,15,20,25,30,35,40,45,50,55,60, 64 = σώμα
Faint light on stage. Rubbish. No Verticals. All scattered and lying.
Faint brief cry. Breath. Silence
12 Ιανουαρίου 2015
"Μονο", σε σύλληψη και δημιουργία Κωνσταντίνου Μίχου και Αντώνη Σταυρινού.
O Κύριος Χαρίτονος ήταν Βαρύτονος, όχι μάγειρας, ράφτης, μπάτλερ, επιπλοποιός αλλά ένας καλοστεκούμενος, ευγενικός και πάντοτε καλοντυμένος Βαρύτονος. "Χαρίτονος Φουξ, χαίρομαι ιδιαιτέρως!" έλεγε με μια υπόνοια στόμφου όταν συστηνόταν, κάνοντας βέβαια και την σχετική υπόκλιση. "Λυρικός Βαρύτονος!" συνέχιζε, "Όχι μελωδικός, λυρικός!' συμπλήρωνε τονίζοντας την διαφορά και αν κάποιοι τον ρωτούσαν: