Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Ο πολύπλευρος Γιούκιο Μισίμα

1 comment
Ο Γιούκιο Μισίμα γεννήθηκε το 1925 στο Τόκιο και το πραγματικό του όνομα ήταν Κιμιτάκε Χιράοκα. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και μεγάλωσε με αυστηρή πειθαρχία, φοιτώντας στο σχολείο Γκακουσιού-ιν (Κολέγιο των Πατρικίων), όπου ανακάλυψε την ευρωπαϊκή και κλασική ιαπωνική λογοτεχνία.
Όντας ακόμα μαθητής, εκδίδει, το 1944, την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Ανθισμένο δάσος, η οποία γνωρίζει επιτυχία. Παράλληλα γράφεται στη Νομική Σχολή του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Τόκιο. Τα γεγονότα του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου και η ήττα της χώρας του επηρεάζουν βαθιά τον Μισίμα, που το 1946 εκδίδει τα διηγήματα Τσιγάρο και Ιστορία στο ακρωτήρι. Ακολουθούν τα έργα του: Οι κλέφτες (1948), Οι εξομολογήσεις μιας μάσκας (1949), Η δίψα της αγάπης (1950), Ο ναός του χρυσού περιπτέρου (1950), καθώς και δεκαεπτά μυθιστορήματα. Ταξιδεύει στην Αμερική και την Ευρώπη και επηρεάζεται από τη γαλλική λογοτεχνία. Το 1960 είναι η χρονιά που ο Μισίμα αρχίζει να ασχολείται με τον κινηματογράφο. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1965, γυρίζει την ταινία Τελετουργία του έρωτα και του θανάτου, ενώ το 1966 σκηνοθετεί ο ίδιος μια ταινία με τίτλο Πατριωτισμός, που έχει ως θέμα της το sepuku (ή χαρακίρι, όπως υβριστικά αποκαλείται στη Δύση). Όμως και ο χώρος του θεάτρου δεν ξεφεύγει από τον ανήσυχο και δημιουργικό Μισίμα. Γράφει το θεατρικό Η κυρία ντε Σαντ και άλλα έργα με τα οποία στοχεύει στην αναβίωση του παραδοσιακού θεάτρου Νο της πατρίδος του.

Ο Μισίμα, βαθιά επηρεασμένος από τα γεγονότα του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου και την ταπεινωτική ήττα της πατρίδας του, εκπαιδεύεται στρατιωτικά στην εθνοφυλακή και συντάσσει προσωπικό στρατό από στρατολογούμενους φοιτητές υπό την ονομασία "Εταιρεία της Ασπίδας". Αποστολή του είναι η ηθική, πολιτιστική και πολιτική υπεράσπιση της Ιαπωνίας από τον εξαμερικανισμό.

Στις 25 Νοεμβρίου 1970, ο Γιούκιο Μισίμα συγκλόνισε τη χώρα του όταν πήρε όμηρο έναν κορυφαίο στρατηγό και προέτρεψε τους στρατιώτες της Jietai (των Δυνάμεων Αυτοάμυνας της Ιαπωνίας) να υποκινήσουν ένα πραξικόπημα. Όταν το καταπληκτικό σχέδιό του απέτυχε, πήρε μέρος σε ένα shinju (μια τελετουργική διπλή ερωτική αυτοκτονία). Ήταν μια εντυπωσιακά τραγική δημόσια επίδειξη, που οι συμπολίτες του ακόμα δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Ο Μισίμα, που κάποτε υπήρξε υπέρμαχος του εξευρωπαϊσμού της ιαπωνικής τέχνης και κοινωνίας, προς το τέλος της ζωής του προωθούσε τα κλασικά ιαπωνικά ιδεώδη.
Ο Χένρυ Σκοτ Στόουκς, ένας από τους στενότερους φίλους του, έγραψε μια βιογραφία (Γιούκιο Μισίμα, η ζωή και ο θάνατος του, εκδόσεις Καστανιώτης) που φωτίζει τα επιτεύγματα και τις ανησυχητικές απόψεις ενός έξυπνου και βαθιά προβληματισμένου ανθρώπου, ενός καλλιτέχνη για τον οποίο ο κάτοχος του Νόμπελ Λογοτεχνίας Γιασουνάρι Καβαμπάτα είχε πει: "Ένας συγγραφέας του βεληνεκούς του Μισίμα εμφανίζεται μια φορά κάθε διακόσια ή τριακόσια χρόνια".
Μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, κινηματογραφικός ηθοποιός, θιασώτης των πολεμικών τεχνών και πολιτικός σχολιαστής, ο Μισίμα ήταν αναμφισβήτητα ο διασημότερος άνθρωπος της Ιαπωνίας τον καιρό του θανάτου του.

Τώρα στη θεατρική σκηνή
Καντάν του Γιούκιο Μισίμα, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Δράγκου.

Παράσταση σωματικού θεάτρου όπου στοιχεία του παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου Νοh και του σύγχρονου ιαπωνικού χορού Butoh συγκεράσονται με την σύγχρονη μουσική.
Η παράσταση δημιουργεί μια οπτικοακουστική παρτιτούρα πάνω στην οποία δύο ηθοποιοί, δύο χορευτές, δύο μουσικοί και δύο φωνές σύγχρονης μουσικής, "διαλογίζονται" πάνω στα θέματα της οργανικής ουσίας της ζωής και των επιλογών της/μας.
Το Καντάν είναι μια διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου του Γιούκιο Μισίμα, το οποίο στην πρωτότυπή του μορφή αποτελεί έργο του ιαπωνικού θεάτρου Νοh. Έργο ασυνήθιστης ομορφιάς, ποιητικό και σκληρό, θέτει ερωτήματα γύρω από την φύση και τις επιθυμίες του ανθρώπου, την πολιτική, την εξουσία, τον πλούτο. Όνειρο και πραγματικότητα, ζωή και θάνατος συγχέονται μέχρι τη στιγμή της αφύπνισης.

Μουσική σύνθεση: Αντώνης Ρουβέλας
Σκηνογραφία-Κοστούμια: Koyouki Kako
Βοηθός σκηνογράφου: Ιωάννα Λαδά
Σχεδιασμός φωτισμού: Στέλιος Τζολόπουλος
Κατασκευή μάσκας: Νίκος Καλαϊτζίδης

Μουσικοί: Ana Chifu–φλάουτο, Νταβίνα Φλωρεντίν–κρουστά, Χάρης Δούλκας–φωνή, Γιούλα Μιχαήλ–φωνή,
Performers: Έντι Λάμε, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Χριστίνα Σαπουνίδου, Έλσα Σίσκου, Σοφία Χατζηβασιλείου.

Στο Θέατρο Αυλαία, (Κτήριο Χ.Α.Ν.Θ., είσοδος από Τσιμισκή, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 237700)
Δευτέρα έως Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
Εισιτήρια: 12, 10 (μειωμένο).




Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

1 σχόλιο: