Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Μια ξεχωριστή μέρα" (Αυλαία, από 8/12)

ΣΚΗΝΟΒΑΣΙΕΣ -- 'Οι Τρειςευτυχισμένοι': είναι εφικτή η ευτυχία;

Leave a Comment
Οι Τρειςευτυχισμένοι' του Ευγένιου Λαμπίς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά
(13-1-2017)

"Η τέχνη τού να κάνεις τον πατέρα της κοπέλας, που αρχικά έλεγε όχι, να πει ναι": αυτή είναι η "συνταγή" που ο Λαμπίς δίνει για το vaudeville, το είδος που υπηρέτησε με πάθος και τροφοδότησε με δεκάδες άκρως διασκεδαστικά κι επιτυχημένα έργα.

Αυτή τη συνταγή, της διαρκούς και εν τέλει πλήρους μεταστροφής της δραματικής εξέλιξης, χρησιμοποιεί και στο έργο του "Οι Τρειςευτυχισμένοι" (Le plus heureux de Trois, 1870), που έγραψε (σε συνεργασία με τον Edmond Gondinet) ως αντίδραση –όπως λέγεται– στον ισχυρισμό ενός κριτικού, σύμφωνα με τον οποίο "η μοιχεία δεν θα μπορέσει ποτέ να προκαλέσει γέλιο". Με το έργο του αυτό, ο Λαμπίς αποδεικνύει κατά τρόπο αδυσώπητο ότι ο παραπάνω ισχυρισμός δεν ισχύει!

Η υπόθεση του έργου είναι "απλή": στο σπίτι του Μαρζαβέλ περιφέρεται ένα πλήθος ανθρώπων που τους συνδέουν μοιχείες —παρελθούσες, παροντικές και μελλοντικές— οι οποίες κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθούν εξαιτίας ενός οδηγού ταξί και διαφόρων αντικειμένων-φετίχ: ενός ρολογιού-κούκου, μιας ελαφοκεφαλής με κέρατα, μιας γυάλας με χρυσόψαρα, ενός κομματιού υδρορροής, δύο πορτοκαλιών· όλα τα παραπάνω σύρουν τυραννικά τους ήρωες από την ελπίδα στην απελπισία και αντιστρόφως! 
Το κοινό συμπάσχει μαζί τους –μέσα από το γέλιο, ένα γέλιο, όμως, άγριο, ανελέητο, σχεδόν σαδιστικό, καθώς ανακαλύπτει τον ίδιο παραλογισμό και τα ίδια αδιέξοδα στις δικές του σχέσεις, την ίδια σκοτεινή και ζωώδη πλευρά στη δική του φύση.

Ο Λαμπίς δεν ενδιαφέρεται, λοιπόν, μόνο για τους ήρωές του: οι κόσμοι που δημιουργεί είναι φτιαγμένοι από το υλικό του δικού μας κόσμου, μιας ζούγκλας με τους δικούς της κανόνες, που αντιστέκονται σχεδόν σε κάθε προσπάθεια αλλαγής τους. Φέρνει τους ήρωές του στα άκρα για να κάνει εμάς να αναμετρηθούμε με το αιώνιο ερώτημα "είναι, τελικά, εφικτή η ευτυχία;".

"Οι Τρειςευτυχισμένοι" του Ευγένιου Λαμπίς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Μετάφραση: Στρατής Πασχάλης
Διασκευή: Γιάννης Χουβαρδάς
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας
Επιμέλεια κίνησης: Σταυρούλα Σιάμου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου.
Παίζουν: Δημήτρης Τάρλοου, Λαέρτης Μαλκότσης, Άγγελος Παπαδημητρίου, Χρήστος Λούλης, Άλκηστις Πουλοπούλου, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Λένα Παπαληγούρα.

Θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλατεία Βικτωρίας, Αθήνα, τηλ. 210 8210991)
Κάθε Τετάρτη στις 21:00, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00, από 21 Ιανουαρίου 2017
Εισιτήρια: 15€ (Τετάρτη γενική είσοδος), 20€ (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή), 17€ (άνω των 65), 14€ (φοιτητικό, νεανικό, ανέργων)


TRIVIA: Το Θέατρο Πορεία επιστρέφει στον Ευγένιο Λαμπίς, έξι χρόνια μετά την "Υπόθεση της Οδού Λουρσίν".


Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: