Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ BΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (ΡΩΣΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ)

Leave a Comment
Αγαπημένοι άνθρωποι,

Στο λιμάνι του Νόβγκοροντ, ζούσε ο μουσικός Σόντκο. Με το δωδεκάχορδο γκούσλι του έδινε ψυχή στα γλέντια της πολυαγαπημένης πόλης του. Μόνο μια σύντροφος τού έλειπε αλλά καθώς ήταν φτωχός, το υπέμενε.

Ένα βράδυ ο Σόντκο, βρέθηκε έξω από τα τείχη της πόλης του, πλάι στις όχθες ενός ποταμού. Έπαιξε με το γκούσλι του και μοιράστηκε με το ποτάμι τον πόνο του.

Το ποτάμι κάποια στιγμή αγρίεψε και μέσα από τα νερά του ξεπρόβαλε ένας άντρας που φορούσε μαργαριταρένιο στέμμα. Στα μαλλιά και στα γένια του ήταν πλεγμένα φύκια. Επρόκειτο για το Βασιλιά της Θάλασσας, ο οποίος κάλεσε τον Σόντκο να παίξει γι' αυτόν μια μέρα στο παλάτι του. Έπειτα βυθίστηκε και πάλι μέσα στο νερό, από όπου τινάχτηκε ένα ψάρι με χρυσά λέπια.

Την άλλη μέρα ο Σόντκο πούλησε το ψάρι, με ένα καράβι βγήκε στ' ανοιχτά κι έπειτα πήδησε μέσα στο νερό. Στο βυθό, σε ένα κοχυλένιο θρόνο καθόταν ο Βασιλιάς της Θάλασσας. Ο Σόντκο άρχισε να παίζει και ο Βασιλιάς μαζί με τα ψάρια, χόρευαν. Ο χορός του Βασιλιά όμως, στην επιφάνεια του ποταμού, προκαλούσε φουρτούνα. Μόλις το πληροφορήθηκε αυτό ο Σόντκο, έσπασε μια χορδή από το γκούσλι του.

 Ο Βασιλιάς, που είχε έτσι κι αλλιώς ευχαριστηθεί με το χορό, διέταξε τον Σόντκο να διαλέξει μία από τις θυγατέρες του για γυναίκα του. Η καρδιά και το μυαλό του μουσικού όμως βρισκόταν στην πόλη του. Έτσι αργούσε να διαλέξει. Τότε ο βασιλιάς διάλεξε για κείνον. Η Βασίλισσα όμως φανέρωσε στον Σόντκο ότι αν αγγίξει την πανέμορφη κόρη τους, δεν θα δει ποτέ ξανά την πόλη του.

Έτσι λοιπόν κι αυτός, το βράδυ που βρέθηκαν μαζί, δεν τόλμησε να την αγγίξει. Την άλλη μέρα το πρωί ο Σόντκο, ξύπνησε πλάι στο ποτάμι, στην αγαπημένη του πόλη.

Με τα λεφτά που του είχαν απομείνει αγόρασε ένα καράβι και έγινε έμπορος. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά... κάποιες φορές όμως τα δειλινά έβγαινε μονάχος του. "Καθόταν στην όχθη του ποταμού, ακουμπούσε το γκούσλι στα γόνατά του κι έπαιζε, κι έπαιζε, στέλνοντας την κρυστάλλινη μουσική του να χαϊδέψει τα νερά. Του φαινότανε τότε ότι ένα όμορφο γυναικείο κεφάλι σηκωνότανε απ' το κύμα για ν' ακούσει - αλλά μπορεί και να 'τανε το φεγγαρόφωτο που χόρευε πάνω στο ποτάμι".

Έτσι έγινε.


Καληνύχτα,

Etabel Niopa

(Από το βιβλίο: Sheperd Aaron, Η Κόρη του Βασιλιά της Θάλασσας, μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Παπαδόπουλος, Αθήνα, 1999.)
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: