Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Ευαγγελία Ανδριτσάνου - Καλές Γυναίκες Κακές Γυναίκες

1 comment
Ανδριτσάνου Ευαγγελία, Καλές Γυναίκες Κακές Γυναίκες, Άγρα, Αθήνα, 2008.


3.

*
Ένα φως άσπρο ηλεκτρικό.
Ο άγγελος της προσευχής στη θέση του. Προσκέφαλο παιδιού. Κούνια
μωρού.
                                                   Καλές γυναίκες που κλείνεστε; Καλές
                                                   γυναίκες πού ζείτε;

Οι καλές γυναίκες κατοικούν τις γωνίες. Το πρόσωπό τους στον τοίχο. Οι
καλές γυναίκες εκτοπίζουν τη σκόνη εξορίζουν τις αράχνες. Οι καλές
γυναίκες γλείφουν τα πατώματα απολυμαίνουν τα μπάνια. Ανοίγουνε
φύλλα ζυμώνουν ψωμιά μαγειρεύουν παστίτσια.

Οι καλές γυναίκες έχουν σκασμένα τα δάχτυλα φαγωμένα τα νύχια ρυ-
τίδες στα στόματα.
                                          Καλές γυναίκες πού υπάρχετε; Καλές
                                          γυναίκες που κλαίτε;

Οι καλές γυναίκες οργίζονται δείχνουν τα δόντια τους. Το παιδί ο άντρας
ο άντρας το παιδί δύο τρία τέσσερα δεκαπέντε εκατό.

Καλές γυναίκες, κακές γυναίκες.

Κακές γυναίκες.

Οι καλές γυναίκες παραμορφώνονται οι καλές γυναίκες παύουν να γνω-
ρίζονται. Αλλά η μυρωδιά τους δε χάνεται, η μυρωδιά τους απλώνεται
κερδίζει το έδαφος κυριεύει το τοπίο. Οδηγεί το παιδί το παιδί και τον
άντρα και τον αδελφό συντροφεύει επουλώνει.

Οι καλές γυναίκες ποτίζονται οι καλές γυναίκες ριζώνουν γίνονται
δέντρα γιγάντια κυκλοφορούν τους χυμούς τους
                                                    θροΐζουν
                                                    τον παλμό του κόσμου

                                                    Καλές γυναίκες.

ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

Οι "καλές" γυναίκες είναι φύση.
Ακολουθώντας τις ρίζες τους φτάνεις στο κέντρο της γης.
Λάβα αυτές
Κοχλάζουν- εκρήγνυνται- δημιουργούν
Νέα σύμπαντα
Ιλίγγους.
Ανάβουν τα φώτα κάτι άγρυπνα μεσάνυχτα,
κολυμπώντας σε σκέψεις.
Βουλώνουν τρύπες προς αποφυγή ναυαγίων.
Μιλούν με τους νεκρούς τους-
αφουγκράζονται.
Ποτίζουν τα χώματα να ξαναβλαστήσουν.

Τις φωνάζουν ενίοτε και "κακές".

                             Etabel Niopa


Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

1 σχόλιο:

  1. Ευχαριστώ πάρα πολύ γι' αυτή τη δημοσίευση και για τους τόσο ωραίους συνειρμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή