Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γυάλινος κόσμος" (Θέατρο Τ, από 25/12), "Ο πατέρας του Άμλετ" (Αθήναιον, από 25/12)

Κική Δημουλά - "Όλο εσύ, εσύ, εσύ"

1 comment
Δημουλά Κική, Το λίγο του κόσμου, Στιγμή, Αθήνα, 1990.

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ' αυτόν τον νικημένο πάντα ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού 'μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ, βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ' αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ' άλλα να 'ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

ΣΧΟΛΙΟ

Δεν υπάρχει πιο απίθανη ιστορία από αυτήν του εσύ. Κι αυτό ίσως γιατί έρχεται σε αντίθεση με το εγώ.

 Το εγώ νομίζει πως είναι θεός, αλλά υπάρχει και σκέφτεται για το εσύ. Για την ακρίβεια είναι άμεσα εξαρτώμενο: χωρίς το εσύ νιώθει μοναξιές και ρίγη.

Πολύ απλά το εσύ είναι όλος ο κόσμος του εγώ.  Για κάποια εγώ απαιτούνται αμέτρητα εσύ και για κάποια άλλα φτάνει κι ένα.

Το εσύ το συναντάς παντού ενώ το εγώ μόνο στον καθρέφτη.

Το εγώ το βαριέσαι -τάχα το ξέρεις- κι ολημερίς ψάχνεις ένα εσύ, ν'ασχοληθείς, ν΄αναρωτηθείς

 να ερωτευτείς.

Όμως αχ κι αλίμονο σε όσους ερωτεύονται το εγώ. Άκουσα τέτοιες ιστορίες. Σαν το γιοφύρι της Άρτας το αίσθημά τους: "ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν".

                                                                           Etabel Niopa
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

1 σχόλιο:

  1. ωραία τα εσύ... είναι και το εγώ..κλπ... κλπ...
    θα τα λέμε ... λάικ το θέατρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή