Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα [6:αλαζονεία]

Leave a Comment



  Στο βιβλίο του Michael Eric Dyson, Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα [6: αλαζονεία] των εκδόσεων Νεφέλη, μπορεί κανείς να διαβάσει πώς εξελίχθηκε ο όρος της υπερηφάνειας στη δυτική σκέψη. Παρακάτω,  λόγω της ιδιαιτερότητάς της, παρουσιάζεται η άποψη του Αριστοτέλη μέσα από το πρίσμα του συγγραφέα.

«Ο Αριστοτέλης θεωρούσε την υπερηφάνεια το "κόσμημα των αρετών". [...] Υποστήριζε ότι ο υπερήφανος ή γενναιόφρων άνθρωπος -ή όπως λέει ο "μεγαλόψυχος" άνθρωπος- είναι εκείνος που "θεωρεί τον εαυτό του άξιο μεγάλων πραγμάτων, επειδή είναι πραγματικά άξιος μεγάλων πραγμάτων". 

Ο υπερήφανος άνθρωπος αξίζει αυτό που διεκδικεί, και αν είναι πραγματικά υπερήφανος, τότε πάντα διεκδικεί αυτό που αξίζει, αφού είναι κακό να διεκδικείς λιγότερα απ' ό,τι αξίζεις.

 Όμως είναι επίσης κακό να διεκδικείς περισσότερα απ' ό,τι αξίζεις, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει στον πραγματικά υπερήφανο άνθρωπο. Για τον Αριστοτέλη, "εκείνος που το κάνει αυτό χωρίς να το αξίζει είναι ανόητος, γιατί ένας ενάρετος  άνθρωπος δεν είναι ούτε ανόητος ούτε αφελής".

 [...] Ωστόσο, το να αναγνωρίζει κανείς την πραγματική ηθική αξία του και να απαιτεί να την αναγνωρίζουν και οι άλλοι δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι είναι ματαιόδοξος ή επηρμένος. Η αρετή της υπερηφάνειας ή, όπως λέει ο Αριστοτέλης, της "μεγαλοψυχίας" είναι το μέσο μεταξύ των δύο άκρων της "χαυνότητος" και της "μικροψυχίας"».

   Ο συγγραφέας στη συνέχεια στοχάζεται γύρω από την εθνική υπερηφάνεια αλλά και τη φυλετική υπερηφάνεια. Σε ένα σημείο του βιβλίου επισημαίνεται η διαφορά του πατριωτισμού και του εθνικισμού.

  «ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ είναι η κριτική βεβαίωση της πατρίδας υπό το φως των καλύτερων αξιών της, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας του ατόμου να τη διορθώσει όταν έχει σφάλει. ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ είναι η άκριτη υποστήριξη του έθνους ανεξάρτητα από την ηθική ή πολιτική του διαγωγή. 

  Ο πατριωτισμός προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη “πάτρια”, τη “μη ανταγωνιστική αγάπη για την πατρίδα”. Τον 19ο αιώνα, όταν το αίσθημα ανταγωνισμού μεταξύ κρατών αναδύθηκε από την έννοια του εθνικισμού, η έννοια της εθνικής υπερηφάνειας έγινε δυσάρεστη και προβληματική. Απ’ αυτήν την άποψη, ο πατριωτισμός “είναι αυτοαναφορικός” ενώ “τα αισθήματα εθνικισμού είναι εγγενώς συγκριτικά – και, σχεδόν αποκλειστικά, καταστροφικά συγκριτικά… [Ο] πατριώτης είναι μη ανταγωνιστικός ενώ ο εθνικιστής είναι ανταγωνιστικός.” 

  Τέλος, ο  πατριωτισμός “παίρνει συχνά τη μορφή πεποιθήσεων στο κοινωνικό σύστημα και αξιών της πατρίδας. Οι εκδηλώσεις εθνικισμού, από την άλλη πλευρά, είναι συχνά εκκλήσεις για την προαγωγή των εθνικών συμφερόντων στη διεθνή τάξη πραγμάτων.”»

Ένα βιβλίο που θα ήθελε να μας δει "μεγαλόψυχους"! :)

                                                                                    Etabel Niopa
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: