Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Το κιβώτιο" (Αυλαία, 22/10), "Frozen" (Θέατρο Τ, από 3/11), "Ριχάρδος Β'" (Αριστοτέλειον, 15-19/11)

Τόμας Μπέρνχαρντ - "Οι φτηνοφαγάδες"

Leave a Comment
-->
Μπέρνχαρντ Τόμας, Οι Φτηνοφαγάδες, μτφρ. Βασίλης Τομανάς, Νησίδες, Σκόπελος, 1998.
  
 [...]Στον Κόλερ κατόρθωσα σιγά σιγά να μελετήσω έναν άνθρωπο, που, πάνω του και μέσα του, μπορούσες με τον καιρό να διαπιστώσεις το αποκλειστικό ενδιαφέρον για την σκέψη. Οφείλουμε να πούμε ότι η συναναστροφή μ΄έναν τέτοιο άνθρωπο είναι, μακροπρόθεσμα, φυσικά ανέφικτη. Μπορούμε να προσεγγίσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο, μα μάς απωθεί, όταν ερχόμαστε σ’ επαφή μαζί του. Ένας τέτοιος άνθρωπος απλούστατα δεν μάς ανέχεται και μάς απωθεί. Αυτό από μόνο του εξηγεί το γεγονός ότι τέτοιοι άνθρωποι, που ασχολούνται αποκλειστικά με τις σκέψεις τους και πράγματι υπάρχουν μόνο μέσα από τις σκέψεις τους, φτάνουν σιγά σιγά σε πλήρη απομόνωση, μέσα στην οποία σκέφτονται και εντατικοποιούν την σκέψη τους και αγνοούν οτιδήποτε έξω απ’ την σκέψη τους, ώσπου συνθλίβονται και πνίγονται και εκμηδενίζονται από το πάθος αυτό. Παραδείγματα μάς είναι γνωστά. Ο Κόλερ ασκούσε παραδειγματικά αυτήν την θανάσιμη μέθοδο. Τελικά όλα μέσα του κι επάνω του ήταν μόνο σκέψη, κι αυτό ήταν ανυπόφορο. Τον πλησίασα, μα με απώθησε, συνεχώς τον πλησίαζα, συνεχώς με απωθούσε. Μα δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’ αυτό. [...]
  
ΣΧΟΛΙΟ
Ο αφηγητής με τα παραπάνω λόγια σχηματίζει το πορτρέτο του Κόλερ, ενός ανθρώπου με αναπηρία στο ένα του πόδι. Ο ίδιος ο Κόλερ θεωρεί το ατύχημα που του προκάλεσε την αναπηρία ως μια καλοτυχία διότι αυτό το γεγονός τον ώθησε να γράψει τη Φυσιογνωμική του. Η ολοκλήρωση του έργου του στηρίχτηκε στη γνωριμία του με τέσσερις πελάτες ενός εστιατορίου που επέλεγαν πάντα το πιο φτηνό πιάτο ημέρας: εξού και φτηνοφαγάδες.
Ο αφηγητής πιστεύει πως ο Κόλερ, λόγω της σκέψης του έφτασε στην πλήρη απομόνωση.
Η σκέψη μπορεί να είναι η απλή κατοικία ενός ανθρώπου που του παρέχει όλα τα εφόδια για την επιβίωση και τον προστατεύει από τη βία της ζωής. Σ’αυτήν την περίπτωση,όπως η οικία, η σκέψη είναι απλώς το μέσο και το εργαλείο για τη διαχείριση της πραγματικότητας.
 Επίσης όμως, η σκέψη, μπορεί να είναι ένας πλουσιοπάροχος πύργος ενός ανθρώπου που έχει λύσει όλα τα προβλήματα της επιβίωσης και μένει απαθής απέναντι στην πραγματικότητα. Περιορισμένος εκεί, μπορεί να ασχολείται μόνο με τα στολίδια του πύργου-σκέψης του.
 Φαίνεται πως η σκέψη είναι επιτυχημένη όταν δεν μετατρέπεται σε "πάθος", όταν δηλαδή  υπηρετεί τους κανόνες της πραγματικότητας και δεν τους υπερβαίνει.
 Όταν οι λέξεις δεν εμπεριέχουν με κάποιο τρόπο την πραγματικότητα, αλλά μόνο τη στολίζουν, τότε λογικά μπορούν να ωφελήσουν μόνο τον εαυτό τους. 
                                      E.N.
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: