Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Ο Νότης Γέροντας για την προσωπική επιθυμία

1 comment

 Βιβλίο: Γέροντας Νότης, Είμαι η θάλασσα όποιος θέλει με παίρνει, Ηριδανός, Αθήνα, 2010.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 Ένας άνθρωπος θέλει να πάει να πιει σ’ένα συγκεκριμένο μπαρ. Όμως είναι νωρίς. Πηγαίνει και στέκεται  έξω από την πόρτα. Κολλάει το πρόσωπό του στο τζάμι και βλέπει αμυδρά την ακαταστασία του χθες.
 Έξαφνα μια χοντρή γυναίκα, φτωχοντυμένη, ανοίγει με τα κλειδιά της την πόρτα και λοξοκοιτάζει:
«Θέλετε τίποτα; Θα αργήσουμε να ανοίξουμε».
«Όχι», απάντησε ο άλλος. «Περιμένω κάποιον».
  Ήταν η καθαρίστρια που έπιασε και συμμάζευε.
  Άδειασε τα σταχτοδοχεία και έβαλε τάξη στα πράγματα.
  Ύστερα βγήκε και ξανακλείδωσε. Και κοίταξε ξανά τον άνθρωπο.
  Μετά από δύο ώρες ένας πενηντάρης κύριος άνοιξε με τα κλειδιά του. Άναψε τα φώτα, έβαλε μουσική.
  Ύστερα κατέφθασαν δύο νεαρές γυναίκες με ένα νεαρό.
  Προφανώς τα παιδιά που δούλευαν στο μπαρ.
  Ο άνθρωπος ήθελε να πιει πολύ αλλά δεν μπορούσε να μπει σ’ ένα άδειο μπαρ. Ήθελε να πιει πολύ.
  Σταμάτησε ένα αυτοκίνητο. Ένα ζευγάρι κατέβηκε, μπήκε στο μπαρ, κάτι είπανε, πως ήταν άδειο, ξαναμπήκαν στο αυτοκίνητο και έφυγαν.
  Αν δεν μπω μέσα, σκέφτηκε, δεν θα γεμίσει ποτέ. Ακούμπησε την πλάτη του στον τοίχο και βυθίστηκε σε λήθαργο. Ήθελε να πιει.
 Έμεινε άγνωστο χρόνο έτσι αλλά όταν ξύπνησε και έστρεψε το βλέμμα του προς τα μέσα, το μπαρ ήταν ασφυκτικά γεμάτο και όλοι γέλαγαν και φώναζαν και τα ποτά πηγαινοέρχονταν.
  «Όμως δεν έχει χώρο για μένα», είπε.
Και πήρε το δρόμο για το σπίτι του. Γιατί ήθελε να πιει πολύ.

     ΣΧΟΛΙΟ

Υπομονή.
"Δεν έχει χώρο για μένα"
Ούτε στο κενό
Ούτε στο ανθρώπινο πάντα.
Το αναμεταξύ απών στον κόσμο˙
μια αίθουσα αναμονής
χωρίς προορισμό.
Και πάλι απ' την αρχή

Υπομονή. 

                           Εtabel Niopa

Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

1 σχόλιο:

  1. "Μια αίθουσα αναμονής με επιθυμία να φτάσεις στον προορισμό,
    Στιγμιαία νομίζεις ότι έφτασες
    Αλλά το άλλο πρωί καταλαβαίνεις ότι έκανες λίγα μέτρα πίσω ή πάρα πολλά
    Και αυτό συνεχίζεται και συνεχίζεται
    Και δεν έχει τέλος.
    ΤΕΛΟΣ. Πότε θα φτάσω εκεί? Στον προορισμό?
    Ποιον προορισμό?
    Κάθε μέρα περιμένω, κάθε μέρα φεύγω πιο μακριά.
    Ίσως ο προορισμός μου είναι να σταματήσω να περιμένω. ΤΕΛΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή