Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γουρούνι στο σακί" (Θέατρο Κήπου, 30,31/8), "Λυσιστράτη" (Θέατρο Δάσους, 31/8, 1,2/9), "Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου" (Θέατρο Κήπου, 5,6/9), "Eπτά επί Θήβας" (Βασιλικό Θέατρο, 13-16/9), "Πέτρες στις τσέπες του" (Αριστοτέλειον, 22/9-1/10)

Ποίηση και σοφία Ινδιάνων

Leave a Comment

                  Βιβλίο: Ινδιάνικη ποίηση, Στα ίχνη του ανέμου, Πανός, Αθήνα, 1984.

                   Σε μια αγαπημένη γυναίκα
                   Στον ουρανό ένα φεγγάρι˙ στο πρόσωπό σου ένα στόμα.
                   Στον ουρανό πολλά άστρα˙στο πρόσωπό σου μόνο δυο μάτια.
                   (Otomi)

                  Όχι παντοτινά στη γη.
                  Τάχα ζούμε πραγματικά στη γη;
                  Όχι παντοτινά στη γη
                  Εδώ μόνο για λίγο.
                                  Αν ήταν ζαντ πάλι θα έσπαγε
                                  αν ήταν χρυσάφι πάλι θα έλυωνε
                                  ακόμα και τα φτερά του κετζάλ μαραίνονται.
                                  Όχι παντοτινά στη γη
                                  εδώ μόνο
                                  (Aztec) (Κετζάλ-Εξωτικό πουλί)

                                            "Πηγή" και επιλογή αποσπασμάτων: Γεσθημανή Σ.



Βιβλίο: Ινδιάνικη Σοφία, μτφρ. Ειρήνη Βρης, εκδ. Πάνος, Αθήνα,1998.

Δεν είχαμε εκκλησίες, ούτε θρησκευτικές οργανώσεις, ούτε την ημέρα του Σαββάτου, ούτε γιορτές και όμως λατρεύαμε.
Μερικές φορές ολόκληρη η φυλή συγκεντρωνόταν και τραγουδούσε και προσευχόταν˙μερικές φορές λιγότεροι, ίσως μόνο δύο ή τρεις. Τα τραγούδια είχαν λίγα λόγια, αλλά δεν ήταν τυπικά. Ο τραγουδιστής περιστασιακά πρόσθετε μερικά λόγια όπως τα ήθελε αντί για το συνηθισμένο ήχο. Μερικές φορές προσευχόμασταν σιωπηλά, μερικές φορές δυνατά˙ μερικές φορές ένας ηλικιωμένος προσευχόταν για όλους μας. [...](Τζερώνυμο, Αρχηγός των Chiriahua Apache)

τα πάντα στη γη έχουν ένα σκοπό, κάθε αρρώστεια ένα βότανο για να τη γιατρεύει και κάθε άνθρωπος, μια αποστολή.
Αυτή είναι η Ινδιάνικη θεωρία της ύπαρξης.

Πίστευαν παλιά πως τα χαμένα πνεύματα περιπλανιόνταν παντού στον αόρατο αέρα περιμένοντας τα παιδιά να τα βρουν, αν έψαχναν πολύ και αρκετά υπομονετικά...[το πνεύμα] τραγουδούσε το πνευματικό του τραγούδι για να τα απομνημονεύσει το  παιδί και να το χρησιμοποιεί όταν καλεί το πνεύμα-φύλακά του σαν ενήλικας. (ΠεριστέριΠουΠενθεί, Salish)

Μεταξύ των Ινδιάνων δεν υπάρχουν γραπτοί νόμοι. Τα έθιμα που παραδόθηκαν από γενιά σε γενιά είναι οι μόνοι νόμοι να τους καθοδηγούν. Ο καθένας ίσως να ενεργούσε διαφορετικά απ’ ό,τι θεωρείται σωστό αν το αποφάσιζε, όμως τέτοιες πράξεις θα επέσυραν τη μομφή του Έθνους...Αυτός ο νόμος της μομφής του Έθνους ενεργούσε σαν ένας παντοδύναμος που έδενε τα πάντα μ’ ένα κοινωνικό, έντιμο συμβόλαιο. (George Copway, Aρχηγός των Οjibwa)

Δεν υπάρχει θάνατος, μόνο αλλαγή κόσμων. (Seattle, Αρχηγός των Suquamish

Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: