Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γυάλινος κόσμος" (Θέατρο Τ, από 25/12), "Ο πατέρας του Άμλετ" (Αθήναιον, από 25/12)

Ο Γιάννης Κιουρτσάκης για την ταύτιση του ζώντος ανθρώπου με τον κόσμο

Leave a Comment
Κιουρτσάκης Γιάννης, Σaν Μυθιστόρημα, Κέδρος, Αθήνα, 1995.   

[...] ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ – το μικρό παιδί που υπήρξες - είσαι ήδη ένας κόσμος, είσαι, στην πρώτη σου αρχή, προτού ακόμα γεννηθείς, ο κόσμος: περισσότερο κόσμος από τους «μεγάλους», που ούτε υποψιάζονται τι κλείνει μέσα του ένα τόσο δα παιδάκι, κι ας όφειλαν να γνωρίζουν – αν θυμούνταν.
«Περισσότερο κόσμος»: Γιατί ποιος άλλος από το μικρό παιδί μπορεί να χωρέσει μέσα του τόσον κόσμο δίχως να τον αποβάλει˙ να τον κάνει μέρος του εαυτού του, σάρκα από τη σάρκα του; Ποιος άλλος ε ί ν α ι τόσο κόσμος, κόσμος απέραντος, ατόφιος, πάντα νέος, κόσμος άφθαρτος, αθάνατος, αιώνιος, γύρω σου και μέσα σου – που σου χαρίζει έτσι κι εσένα την αφθαρσία, την αθανασία, την αιωνιότητα.
Ναι, αυτός ο κόσμος που υπήρχε πριν από σένα, ε ί ν α ι,  ε ί σ α ι  τ ώ ρ α  ε σ ύ, από τη στιγμή απλώς που υπάρχεις κι αρχίζεις να αισθάνεσαι τον εαυτό σου: το ίδιο εκείνο που σε συνιστά – όμοια άφθαρτο, αθάνατο, αιώνιο. Κι εσύ, που δεν ήσουν τίποτε πριν από λίγα χρόνια ή πριν από λίγους μήνες, ακούς τώρα στις φλέβες σου αυτό το «είμαι» - και όλα είναι, όλα είσαι εσύ, ύπαρξη αδιαφοροποίητη του εαυτού σου και του κόσμου. Όπως όταν ξυπνάς από ύπνο βαθύ ή έπειτα από μακρινό ταξίδι και, προτού θυμηθείς πού είσαι, προτού καλά καλά συλλογιστείς ποιος είσαι, νιώθεις μονάχα αυτό το άναθρο και πρωταρχικό « ε ί μ α ι», την τυφλή μέθεξη στη ζωή, που βέβαια δεν σε περίμενε για να υπάρξει και που θα εξακολουθήσει να υπάρχει ύστερα από σένα˙ τη ζωή που είναι γεμάτη γεγονότα, έστω και αν αυτά έχουν συντελεσθεί χωρίς εσένα, μα στα οποία συμμετέχεις έτσι ή αλλιώς κι εσύ με τη μικρή σου ύπαρξη: με το σώμα σου που ανήκει στον κόσμο˙με την ανάσα σου που δένει αυτό το σώμα με τους ρυθμούς του κόσμου˙ ακόμα και με τον ύπνο σου που, ενώ σε βγάζει έξω από τον κόσμο, χωνεύει ωστόσο πάλι αυτό το σώμα πιο βαθιά μέσα στον κόσμο.[...]
   Πατρίδα σου είναι ο πρώτος σου εαυτός – και κάθε αναζήτηση του πρώτου σου εαυτού είναι ένας νόστος.

                                                "Πηγή": Παρουσίαση του βιβλίου, Το ζητούμενο του ανθρώπου   

ΣΧΟΛΙΟ

Ο κόσμος ε ί σ α ι. Η γη στρέφεται πάνω στο λαιμό σου, το σώμα σου είναι ποτάμι με προορισμό το νόστο, φωτιά είναι το μυαλό σου. Ο αέρας σε ωθεί στη συνέχειά σου.
 Τα χέρια σου κλαδιά, τα πόδια σου κάποτε γίνονται ρίζες.
 Εσύ πράττεις με πράξεις το πεπραγμένο μέλλον σου.
 Πάρε στους ώμους αυτή σου την παρήχηση.

                                                                        Ε.Ν.
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: