Από το Blogger.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: "Γυάλινος κόσμος" (Θέατρο Τ, από 25/12), "Ο πατέρας του Άμλετ" (Αθήναιον, από 25/12)

O Herman Hesse για την παιδεία

Leave a Comment

Hesse Herman, Ένα θαύμα κάθε αρχή την κατοικεί, μτφρ. Θεόδωρος Λουπασάκης, Σμίλη, Αθήνα, 1993.

[...] Η γνήσια παιδεία δεν έχει τον παραμικρό σκοπό, είναι αυτοσκοπός, όπως κάθε επιδίωξη τελειότητας. Έτσι όπως η επιδίωξη σωματικής ρώμης, ευκινησίας, ομορφιάς δεν έχει κάποιον τελικό σκοπό,να μας κάνει ας πούμε πλούσιους, διάσημους και ισχυρούς, αλλά έχει εντός της την αξίας της: μας κάνει να αγαπάμε τη ζωή και να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, μας ευχαριστεί και μας κάνει ευτυχισμένους, μας παρέχει ένα αίσθημα σιγουριάς και υγείας - το ίδιο ακριβώς και η επιδίωξη της “παιδείας”, δηλαδή της πνευματικής και ψυχικής τελείωσης, δεν είναι ένας επίμοχθος δρόμος προς κάποιους περιχαρακωμένους στόχους αλλά μία χαροποιός διεύρυνση της συνείδησής μας, ένας εμπλουτισμός των δυνατοτήτων της ζωής και της ευτυχίας μας. Γι’ αυτό και η γνήσια παιδεία είναι, όπως και η γνήσια σωματική άσκηση, εκπλήρωση και κίνητρο συγχρόνως, δεν αδρανεί ποτέ, είναι μια συνεχής πορεία στο άπειρο, η μετοχή στους κραδασμούς του σύμπαντος, η επιβίωση της αιωνιότητας. Στόχος της δεν είναι η ενίσχυση μεμονωμένων δυνατοτήτων και ικανοτήτων, μας βοηθεί να δώσουμε νόημα στη ζωή μας, να ερμηνεύσουμε το παρελθόν, να υποδεχτούμε χωρίς φόβο το μέλλον.
  Από τους δρόμους που οδηγούν σε μια τέτοια παιδεία, ένας από τους σημαντικότερους είναι η μελέτη της παγκόσμιας λογοτεχνίας, η προοδευτική εξοικείωση με τους αμύθητους θησαυρούς σκέψεων, εμπειριών, συμβόλων, ονείρων, φαντασιώσεων που μας άφησε το παρελθόν στα έργα ποιητών και στοχαστών από πολλά σημεία της υφηλίου. Ο δρόμος αυτός δεν έχει τέλος, κανένας δεν μπορεί να τον διανύσει ως την άκρη του, κανένας δεν θα μπορούσε ποτέ να διεξέλθει και να γνωρίσει όλη την γραμματεία έστω ενός μόνο από τους μεγάλους λαούς της υφηλίου, ούτε λόγος να γίνεται για τη γραμματεία όλης της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό όμως κάθε διείσδυση και κατανόηση ενός στοχαστικού ή ποιητικού έργου υψηλής περιωπής προσφέρει μία πλήρωση, είναι ένα χαροποιό βίωμα - αποκτά κανείς την αίσθηση όχι της νεκρής γνώσης αλλά της ζωντανής συνείδησης και εννόησης. Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει η ποσότητα των αναγνωσμάτων και των γνώσεων αλλά το να αποκτήσουμε, με την ελεύθερη, προσωπική επιλογή των αριστουργημάτων, στα οποία αφοσιωνόμαστε τις ώρες της σχόλης, μία ιδέα από το εύρος και τον πλούτο των ανθρώπινων ιδεών και επιδιώξεων και το να συστήσουμε μία γόνιμη και ζείδωρη σχέση με το άπαν, με τη ζωή και με το σφυγμό της ανθρωπότητας. Αυτό τελικά είναι το νόημα της ζωής εφόσον αυτή δεν είναι απλώς υποχείριο της χρείας. Με κανέναν τρόπο δεν πρέπει, αίφνης, να μας “διασκεδάζει” η ανάγνωση, πρέπει μάλλον να μας συγκεντρώνει, να μη μας εξαπατά με μία κενή νοήματος ζωή και να μας βαυκαλίζει με επίπλαστη παραμυθία αλλά, τουναντίον, να μας βοηθεί να προσδώσουμε στη ζωή μας ένα ολοένα και ανώτερο, ολοένα και πληρέστερο νόημα. [...]
                                            Πηγή-βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΟΚ- Θεσσαλονίκη
Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα

0 comments: